De val van Bali in 1908 markeerde het einde van de semi-onafhankelijke vorstendommen. Het Nederlands-Indische Gouvernement voltooide het proces van 'pacificatie' van de archipel. Dit pacificeren of brengen van vrede was op verzoek van lokale vorsten die door anderen werden bedreigd. Het Gouvernement zag in deze situatie een gelegenheid om een verdeel-en-heerspolitiek te volgen en op den duur als lachende derde

alle met elkaar in conflict verkerende machthebbers te domineren. De puputan Bali is de geschiedenis van de rituele zelfmoordacties van Balinese vorsten tegen die Nederlandse overheersing. Het ging om eer van de Balinezen die zichzelf niet wilden onderwerpen en de eerloosheid van de kolonisator die tot massamoord overging.