Bachs Matthäus-Passion (1727, herzien in 1736) behoort tot de grootste monumenten van de Westerse cultuur, vergelijkbaar met het Parthenon of met de Mona Lisa. Bach was zich van deze status natuurlijk niet bewust, maar ook hij koesterde de partituur met veel liefde en zorg. Ten huize van de componist sprak men eerbiedig van de 'grote passie', en dan begreep iedereen waar het over ging.

Zou Bach zijn 'grote passie' nog wel terug herkennen, als hij de kans had om het huidige cd aanbod te beluisteren? Het is nog maar de vraag. In 2004 vergeleek een recensent van Gramophone ruim zestig uitvoeringen op 78 toeren, lp en cd (opnamen: 1928-2002). In zijn uiteindelijke shortlist domineerden ironisch genoeg de 'ouderwetse' uitvoeringen van een achterliggende generatie (Werner, Richter en Jochum). En dat zijn nu juist de uitvoeringen die de afgelopen decennia steevast als gedateerd werden gekwalificeerd, omdat ze minder 'authentiek' zouden zijn.

Kennelijk is de muziek te groot voor één uitvoeringstraditie, zoals ook het lijdensverhaal van Jezus' veroordeling en kruisiging vier evangeliën nodig heeft. In deze folder hebben wij twaalf uitvoeringen uitgelicht: van 78 toeren naar SACD, 'ouderwets' tegenover 'authentiek', Hollandse soberheid versus Brits theater...

Deze tijdlijn geeft ook informatie over het ontstaan van Bachs Matthäus. Klik hiervoor op de link onder de jaartallen (boven de schuifbalk). (HJ)