Petrus Antonius Laurentius Kartner komt ter wereld als zoon van de stationschef van Elst.

Waar m'n wiegje heeft gestaan
't Is niet ver hier vandaan
Heeft geluk me omringd al die jaren
Tussen bloesem en bomen
Kon ik zorgeloos dromen
En geluk kon ik daar al gaan sparen
't Was op een heel klein station
Waar m'n leven begon
'k Leerde daar van m'n ouders toen lopen
Daar vertrok toen m'n trein
'k Moet er dankbaar voor zijn
Nu ben ik groot, maar eens was ik klein

('Bedankt Lieve Ouders' uit 1973 door Vader Abraham hoogste notering 18e plaats)